رفتن به محتواشفافسازی کردن
تأییدنشده
klarstellen فعل
فعل
- شفاف‌سازی کردن((''transitive'') to make clear or easily understood)تأییدنشده
دستور زبانِ klarstellen
فعل
- تلفظ
- [ˈklaːɐ̯ˌʃtɛlən]
همهٔ صورت‌ها
- klargestelltparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- klarzustellenمعلوم، extended، مصدر
- klarstellendمعلوم، participle، حال
- klargestelltparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- klarzustellendergerundive، participle
- klarzustellendegerundive، participle
- stell klarمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- stelle klarمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- stellt klarمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- stelle klarمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
- stelle klarمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- klarstelleمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
- klarstelleمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- stellst klarمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
- stellest klarمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- klarstellstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- klarstellestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- stellt klarمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- stelle klarمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- klarstelltمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- klarstelleمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- stellen klarمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
- stellen klarمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- stellt klarمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
- stellet klarمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- klarstelltمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
- klarstelletمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- stellen klarمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
- stellen klarمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- stellte klarمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
- stellte klarمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- klarstellteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
- klarstellteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- stelltest klarمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- stelltest klarمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- klarstelltestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- klarstelltestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- stellte klarمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- stellte klarمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- klarstellteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- klarstellteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- stellten klarمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
- stellten klarمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- klarstelltenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
- klarstelltenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- stelltet klarمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- stelltet klarمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- klarstelltetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
- klarstelltetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- stellten klarمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- stellten klarمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- klarstelltenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- klarstelltenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- klarzustellendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- klarzustellendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- klarzustellendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- klarzustellendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
- klarzustellendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
- klarzustellendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
- klarzustellendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
- klarzustellendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- klarzustellendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
منابع و ارجاع‌ها