رفتن به محتواجوانه زدن
تأییدنشده
keimen فعل
فعل
- جوانه زدنجوانه زَدَنتأییدنشده
دستور زبانِ keimen
فعل
- تلفظ
- [ˈkaɪ̯mən]
همهٔ صورت‌ها
- gekeimtparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- keimendمعلوم، participle، حال
- gekeimtparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- keimمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- keimeمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- keimtمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- keimمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- keimeمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- keimeمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- keimstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- keimestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- keimtمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، سوم‌شخص
- keimeمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- keimtمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص
- keimetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- keimteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد
- keimteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- keimtestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- keimtestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- keimteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- keimteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- keimtenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع
- keimtenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- keimtetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- keimtetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- keimtenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- keimtenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها