رفتن به محتواآموزش دادن
تأییدنشده
instruieren فعل
فعل
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
دستور زبانِ instruieren
فعل
- تلفظ
- [ɪnstʁuˈiːʁən]
همهٔ صورت‌ها
- instruiertparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- instruierendمعلوم، participle، حال
- instruiertparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- instruierمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- instruiereمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- instruiertمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- instruiereمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- instruiereمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- instruierstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- instruierestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- instruiertمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، سوم‌شخص
- instruiereمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- instruiertمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص
- instruieretمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- instruierteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد
- instruierteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- instruiertestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- instruiertestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- instruierteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- instruierteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- instruiertenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع
- instruiertenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- instruiertetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- instruiertetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- instruiertenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- instruiertenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها