رفتن به محتواالقاء کردن
تأییدنشده
induzieren فعل
فعل
- القاء کردناِلقاء کَردَنتأییدنشده
دستور زبانِ induzieren
فعل
- تلفظ
- [ˌɪnduˈt͡siːʁən]
همهٔ صورت‌ها
- induziertparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- induzierenمعلوم، مصدر، حال
- induzierendمعلوم، participle، حال
- induziertparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- induzierمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- induziereمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- induziertمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- induziereمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- induziereمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- induzierstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- induzierestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- induziertمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، سوم‌شخص
- induziereمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- induzierenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال
- induzierenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- induziertمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص
- induzieretمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- induzierenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، سوم‌شخص
- induzierenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- induzierteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد
- induzierteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- induziertestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- induziertestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- induzierteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- induzierteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- induziertenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع
- induziertenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- induziertetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- induziertetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- induziertenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- induziertenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها