رفتن به محتواگوش گرفتن
تأییدنشده
horchen فعل
فعل
- گوش گرفتنگوش گِرِفتَنتأییدنشده
دستور زبانِ horchen
فعل
- تلفظ
- [ˈhɔʁçn̩]
همهٔ صورت‌ها
- gehorchtparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- horchendمعلوم، participle، حال
- gehorchtparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- horchمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- horcheمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- horchtمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- horcheمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- horcheمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- horchstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- horchestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- horchtمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، سوم‌شخص
- horcheمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- horchtمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص
- horchetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- horchteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد
- horchteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- horchtestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- horchtestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- horchteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- horchteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- horchtenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع
- horchtenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- horchtetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- horchtetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- horchtenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- horchtenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها