فرهنگ آلمانی-فارسی
فارسی

خودرا خود نمائی کردن

تأییدنشده

hervortun فعل

فعل

  • خودرا خود نمائی کردنخودرا خود نَمائی کَردَنتأییدنشده

دستور زبانِ hervortun

فعل

تلفظ
[hɛɐ̯ˈfoːɐ̯ˌtuːn]
همهٔ صورت‌ها
  • hervorgetanparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
  • hervorzutunمعلوم، extended، مصدر
  • hervortuendمعلوم، participle، حال
  • hervorgetanparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
  • tu hervorمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • tue hervorمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • tut hervorمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
  • tue hervorمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • tue hervorمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • hervortueمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • hervortueمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • tust hervorمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • tuest hervorمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • hervortustمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • hervortuestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • tut hervorمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • tue hervorمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • hervortutمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • hervortueمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • tun hervorمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
  • tuen hervorمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
  • hervortuenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • tut hervorمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • tuet hervorمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • hervortutمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • hervortuetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • tun hervorمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
  • tuen hervorمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • hervortuenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • tat hervorمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
  • täte hervorمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • hervortatمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
  • hervortäteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • tatest hervorمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • tatst hervorمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • tätest hervorمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • hervortatestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • hervortatstمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • hervortätestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • tat hervorمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
  • täte hervorمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • hervortatمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • hervortäteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • taten hervorمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
  • täten hervorمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
  • hervortatenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
  • hervortätenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • tatet hervorمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
  • tätet hervorمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • hervortatetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
  • hervortätetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • taten hervorمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
  • täten hervorمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • hervortatenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
  • hervortätenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها