رفتن به محتواترابار کردن
تأییدنشده
expedieren فعل
فعل
- ترابار کردن(etwas absenden, befördern)تأییدنشده
دستور زبانِ expedieren
فعل
- تلفظ
- [ɛkspeˈdiːʁən]
همهٔ صورت‌ها
- expediertparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- expedierendمعلوم، participle، حال
- expediertparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- expedierمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- expediereمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- expediertمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- expediereمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- expediereمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- expedierstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- expedierestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- expediertمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، سوم‌شخص
- expediereمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- expediertمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص
- expedieretمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- expedierteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد
- expedierteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- expediertestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- expediertestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- expedierteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- expedierteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- expediertenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع
- expediertenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- expediertetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- expediertetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- expediertenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- expediertenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها