رفتن به محتوادرس دادن
تأییدنشده
dozieren فعل
فعل
- درس دادندَرس دادَنتأییدنشده
دستور زبانِ dozieren
فعل
- تلفظ
- [doˈt͡siːʁən]
همهٔ صورت‌ها
- doziertparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- dozierendمعلوم، participle، حال
- doziertparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- dozierمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- doziereمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- doziertمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- doziereمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- doziereمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- dozierstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- dozierestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- doziertمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، سوم‌شخص
- doziereمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- doziertمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص
- dozieretمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- dozierteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد
- dozierteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- doziertestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- doziertestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- dozierteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- dozierteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- doziertenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع
- doziertenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- doziertetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- doziertetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- doziertenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- doziertenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها