رفتن به محتواتاریخ گذاشتن
تأییدنشده
datieren فعل
فعل
- تاریخ گذاشتنتاریخ گُذاشتَنتأییدنشده
دستور زبانِ datieren
فعل
- تلفظ
- [daˈtiːʁən]
همهٔ صورت‌ها
- datiertparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- datierendمعلوم، participle، حال
- datiertparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- datierمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- datiereمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- datiertمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- datiereمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- datiereمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- datierstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- datierestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- datiertمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، سوم‌شخص
- datiereمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- datiertمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص
- datieretمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- datierteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد
- datierteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- datiertestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- datiertestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- datierteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- datierteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- datiertenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع
- datiertenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- datiertetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- datiertetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- datiertenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- datiertenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها