رفتن به محتواپلق پلق زدن
تأییدنشده
blubbern فعل
فعل
- پلق پلق زدنپُلُق پُلُق زَدَنتأییدنشده
دستور زبانِ blubbern
فعل
- تلفظ
- [ˈblʊbɐn]
همهٔ صورت‌ها
- geblubbertparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- blubberndمعلوم، participle، حال
- geblubbertparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- blubberمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- blubbereمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- blubbreمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- blubbertمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- blubberمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- blubbereمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- blubbreمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- blubbereمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- blubbreمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- blubberstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- blubberstمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- blubbertمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، سوم‌شخص
- blubbereمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- blubbreمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- blubbertمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص
- blubbertمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- blubberteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد
- blubberteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- blubbertestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- blubbertestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- blubberteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- blubberteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- blubbertenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع
- blubbertenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- blubbertetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- blubbertetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- blubbertenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- blubbertenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها