رفتن به محتوارسوا کردن
تأییدنشده
bloßstellen فعل
فعل
- رسوا کردنرُسوا کَردَنتأییدنشده
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
دستور زبانِ bloßstellen
فعل
- تلفظ
- [ˈbloːsˌʃtɛlən]
همهٔ صورت‌ها
- bloßgestelltparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- bloßstellenمعلوم، مصدر، حال
- bloßzustellenمعلوم، extended، مصدر
- bloßstellendمعلوم، participle، حال
- bloßgestelltparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- bloßzustellendergerundive، participle
- bloßzustellendegerundive، participle
- stell bloßمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- stelle bloßمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- stellt bloßمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- stelle bloßمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
- stelle bloßمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- bloßstelleمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
- bloßstelleمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- stellst bloßمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
- stellest bloßمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- bloßstellstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- bloßstellestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- stellt bloßمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- stelle bloßمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- bloßstelltمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- bloßstelleمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- stellen bloßمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
- stellen bloßمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- bloßstellenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause
- bloßstellenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- stellt bloßمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
- stellet bloßمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- bloßstelltمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
- bloßstelletمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- stellen bloßمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
- stellen bloßمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- bloßstellenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause، سوم‌شخص
- bloßstellenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- stellte bloßمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
- stellte bloßمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- bloßstellteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
- bloßstellteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- stelltest bloßمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- stelltest bloßمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- bloßstelltestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- bloßstelltestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- stellte bloßمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- stellte bloßمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- bloßstellteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- bloßstellteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- stellten bloßمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
- stellten bloßمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- bloßstelltenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
- bloßstelltenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- stelltet bloßمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- stelltet bloßمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- bloßstelltetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
- bloßstelltetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- stellten bloßمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- stellten bloßمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- bloßstelltenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- bloßstelltenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- bloßzustellendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- bloßzustellendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- bloßzustellendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- bloßzustellendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
- bloßzustellendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
- bloßzustellendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
- bloßzustellendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
- bloßzustellendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- bloßzustellendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
منابع و ارجاع‌ها