رفتن به محتواتصدیق کردن
تأییدنشده
bejahen فعل
فعل
- تصدیق کردنتَصدیق کَردَنتأییدنشده
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
- بلی گفتنبَلی گفتنتأییدنشده
دستور زبانِ bejahen
فعل
- تلفظ
- [bəˈjaːən]
همهٔ صورت‌ها
- bejahtparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- bejahenمعلوم، مصدر، حال
- bejahendمعلوم، participle، حال
- bejahtparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- bejahمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- bejaheمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- bejahtمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- bejaheمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- bejaheمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- bejahstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- bejahestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- bejahtمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، سوم‌شخص
- bejaheمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- bejahenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال
- bejahenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- bejahtمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص
- bejahetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- bejahenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، سوم‌شخص
- bejahenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- bejahteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد
- bejahteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- bejahtestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- bejahtestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- bejahteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- bejahteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- bejahtenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع
- bejahtenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- bejahtetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- bejahtetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- bejahtenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- bejahtenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها