رفتن به محتواآباد کردن
تأییدنشده
bebauen فعل
فعل
- آباد کردنآباد کَردَنتأییدنشده
دستور زبانِ bebauen
فعل
- تلفظ
- [bəˈbaʊ̯ən]
همهٔ صورت‌ها
- bebautparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- bebauendمعلوم، participle، حال
- bebautparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- bebauمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- bebaueمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- bebautمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- bebaueمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- bebaueمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- bebaustمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- bebauestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- bebautمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، سوم‌شخص
- bebaueمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- bebautمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص
- bebauetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- bebauteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد
- bebauteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- bebautestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- bebautestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- bebauteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- bebauteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- bebautenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع
- bebautenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- bebautetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- bebautetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- bebautenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- bebautenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها