رفتن به محتواکسی را تمکین کردن
تأییدنشده
autorisieren فعل
فعل
- کسی را تمکین کردنکِسی را تَمکین کَردَنتأییدنشده
دستور زبانِ autorisieren
فعل
- تلفظ
- [aʊ̯toʁiˈziːʁən]
همهٔ صورت‌ها
- autorisiertparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- autorisierendمعلوم، participle، حال
- autorisiertparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- autorisierمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- autorisiereمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- autorisiertمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- autorisiereمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- autorisiereمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- autorisierstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- autorisierestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- autorisiertمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، سوم‌شخص
- autorisiereمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- autorisiertمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص
- autorisieretمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- autorisierteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد
- autorisierteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- autorisiertestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- autorisiertestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- autorisierteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- autorisierteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- autorisiertenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع
- autorisiertenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- autorisiertetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- autorisiertetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- autorisiertenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- autorisiertenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها