فرهنگ آلمانی-فارسی
فارسی

ساطع شدن

تأییدنشده

ausstrahlen فعل

فعل

  • ساطع شدن((intransitive) To come from a source)تأییدنشده

دستور زبانِ ausstrahlen

فعل

تلفظ
[ˈaʊ̯sˌʃtʁaːlən]
همهٔ صورت‌ها
  • ausgestrahltparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
  • ausstrahlenمعلوم، مصدر، حال
  • auszustrahlenمعلوم، extended، مصدر
  • ausstrahlendمعلوم، participle، حال
  • ausgestrahltparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
  • auszustrahlendergerundive، participle
  • auszustrahlendegerundive، participle
  • strahl ausمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • strahle ausمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • strahlt ausمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
  • strahle ausمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • strahle ausمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • ausstrahleمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • ausstrahleمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • strahlst ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • strahlest ausمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • ausstrahlstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • ausstrahlestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • strahlt ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • strahle ausمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • ausstrahltمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • ausstrahleمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • strahlen ausمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
  • strahlen ausمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
  • ausstrahlenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause
  • ausstrahlenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • strahlt ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • strahlet ausمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • ausstrahltمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • ausstrahletمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • strahlen ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
  • strahlen ausمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • ausstrahlenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause، سوم‌شخص
  • ausstrahlenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • strahlte ausمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
  • strahlte ausمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • ausstrahlteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
  • ausstrahlteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • strahltest ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • strahltest ausمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • ausstrahltestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • ausstrahltestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • strahlte ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
  • strahlte ausمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • ausstrahlteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • ausstrahlteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • strahlten ausمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
  • strahlten ausمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
  • ausstrahltenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
  • ausstrahltenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • strahltet ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
  • strahltet ausمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • ausstrahltetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
  • ausstrahltetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • strahlten ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
  • strahlten ausمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • ausstrahltenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
  • ausstrahltenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • auszustrahlendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • auszustrahlendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • auszustrahlendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • auszustrahlendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
  • auszustrahlendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
  • auszustrahlendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
  • auszustrahlendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
  • auszustrahlendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • auszustrahlendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
منابع و ارجاع‌ها