ترک کردن
تأییدنشده
tark kardan[t̪ʰǽɹkʰʲ kʰʲæɹ.d̪æn]
ausscheiden فعل
فعل
- ترک کردنtark kardanتَرک کَردَن[t̪ʰǽɹkʰʲ kʰʲæɹ.d̪æn]تأییدنشده
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
- خارج شدنخارِج شُدَنتأییدنشده
دستور زبانِ ausscheiden
فعل
- تلفظ
- [ˈaʊ̯sˌʃaɪ̯dn̩]
همهٔ صورت‌ها
- ausgeschiedenparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- auszuscheidenمعلوم، extended، مصدر
- ausscheidendمعلوم، participle، حال
- ausgeschiedenparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- auszuscheidendergerundive، participle
- scheid ausمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- scheide ausمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- scheidet ausمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- scheide ausمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
- scheide ausمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- ausscheideمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
- ausscheideمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- scheidest ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
- scheidest ausمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- ausscheidestمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- ausscheidestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- scheidet ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- scheide ausمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- ausscheidetمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- ausscheideمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- scheiden ausمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
- scheiden ausمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- scheidet ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
- scheidet ausمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- ausscheidetمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
- ausscheidetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- scheiden ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
- scheiden ausمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- schied ausمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
- schiede ausمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- ausschiedمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
- ausschiedeمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- schiedest ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- schiedst ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- schiedest ausمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- ausschiedestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- ausschiedstمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- ausschiedestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- schied ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- schiede ausمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- ausschiedمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- ausschiedeمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- schieden ausمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
- schieden ausمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- ausschiedenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
- ausschiedenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- schiedet ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- schiedet ausمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- ausschiedetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
- ausschiedetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- schieden ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- schieden ausمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- ausschiedenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- ausschiedenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- auszuscheidendeحالت مفعولی مستقیم، مؤنث، gerundive، مفرد
- auszuscheidendeحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- auszuscheidendeحالت مفعولی مستقیم، gerundive، جمع
- auszuscheidendeمؤنث، gerundive، حالت نهادی، مفرد
- auszuscheidendegerundive، حالت نهادی، جمع
- auszuscheidendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- auszuscheidendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- auszuscheidendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- auszuscheidendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
- auszuscheidendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
- auszuscheidendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
- auszuscheidendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
- auszuscheidendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- auszuscheidendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
منابع و ارجاع‌ها