رفتن به محتواکسی را ضربه فنی کردن
تأییدنشده
ausknocken فعل
فعل
- کسی را ضربه فنی کردنکِسی را ضَربه فَنی کَردَنتأییدنشده
دستور زبانِ ausknocken
فعل
- تلفظ
- [ˈaʊ̯sˌnɔkn̩]
همهٔ صورت‌ها
- ausgeknocktparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- auszuknockenمعلوم، extended، مصدر
- ausknockendمعلوم، participle، حال
- ausgeknocktparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- auszuknockendergerundive، participle
- auszuknockendegerundive، participle
- knock ausمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- knocke ausمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- knockt ausمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- knocke ausمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
- knocke ausمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- ausknockeمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
- ausknockeمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- knockst ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
- knockest ausمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- ausknockstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- ausknockestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- knockt ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- knocke ausمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- ausknocktمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- ausknockeمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- knocken ausمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
- knocken ausمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- knockt ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
- knocket ausمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- ausknocktمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
- ausknocketمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- knocken ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
- knocken ausمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- knockte ausمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
- knockte ausمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- ausknockteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
- ausknockteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- knocktest ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- knocktest ausمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- ausknocktestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- ausknocktestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- knockte ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- knockte ausمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- ausknockteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- ausknockteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- knockten ausمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
- knockten ausمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- ausknocktenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
- ausknocktenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- knocktet ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- knocktet ausمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- ausknocktetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
- ausknocktetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- knockten ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- knockten ausمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- ausknocktenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- ausknocktenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- auszuknockendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- auszuknockendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- auszuknockendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- auszuknockendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
- auszuknockendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
- auszuknockendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
- auszuknockendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
- auszuknockendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- auszuknockendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
منابع و ارجاع‌ها