رفتن به محتوااز کسی حرف در آوردن
تأییدنشده
aushorchen فعل
فعل
- از کسی حرف در آوردناز کِسی حَرف دَر آوَردَنتأییدنشده
دستور زبانِ aushorchen
فعل
- تلفظ
- [ˈaʊ̯sˌhɔʁçn̩]
همهٔ صورت‌ها
- ausgehorchtparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- auszuhorchenمعلوم، extended، مصدر
- aushorchendمعلوم، participle، حال
- ausgehorchtparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- auszuhorchendergerundive، participle
- auszuhorchendegerundive، participle
- horch ausمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- horche ausمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- horcht ausمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- horche ausمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
- horche ausمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- aushorcheمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
- aushorcheمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- horchst ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
- horchest ausمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- aushorchstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- aushorchestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- horcht ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- horche ausمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- aushorchtمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- aushorcheمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- horchen ausمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
- horchen ausمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- horcht ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
- horchet ausمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- aushorchtمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
- aushorchetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- horchen ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
- horchen ausمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- horchte ausمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
- horchte ausمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- aushorchteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
- aushorchteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- horchtest ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- horchtest ausمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- aushorchtestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- aushorchtestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- horchte ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- horchte ausمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- aushorchteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- aushorchteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- horchten ausمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
- horchten ausمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- aushorchtenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
- aushorchtenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- horchtet ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- horchtet ausمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- aushorchtetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
- aushorchtetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- horchten ausمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- horchten ausمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- aushorchtenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- aushorchtenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- auszuhorchendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- auszuhorchendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- auszuhorchendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- auszuhorchendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
- auszuhorchendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
- auszuhorchendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
- auszuhorchendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
- auszuhorchendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- auszuhorchendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
منابع و ارجاع‌ها