رفتن به محتواقابل ارائه داشتن
تأییدنشده
aufweisen فعل
فعل
- قابل ارائه داشتن(etwas als Merkmal haben)تأییدنشده
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
- ارائه دادنerâ'e dâdanارائه دادَن[ʔe.ɹɒː.ʔé d̪ɒː.d̪æn]تأییدنشده
- نشان دادنnešân dâdanنِشان دادَن[ne.ʃɒːn d̪ɒː.d̪æn]تأییدنشده
دستور زبانِ aufweisen
فعل
- تلفظ
- [ˈaʊ̯fˌvaɪ̯zn̩]
همهٔ صورت‌ها
- aufgewiesenparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- aufweisenمعلوم، مصدر، حال
- aufzuweisenمعلوم، extended، مصدر
- aufweisendمعلوم، participle، حال
- aufgewiesenparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- aufzuweisendergerundive، participle
- weis aufمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- weise aufمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- weist aufمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- weise aufمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
- weise aufمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- aufweiseمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
- aufweiseمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- weist aufمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
- weisest aufمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- aufweistمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- aufweisestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- weist aufمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- weise aufمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- aufweistمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- aufweiseمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- weisen aufمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
- weisen aufمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- aufweisenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause
- aufweisenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- weist aufمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
- weiset aufمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- aufweistمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
- aufweisetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- weisen aufمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
- weisen aufمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- aufweisenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause، سوم‌شخص
- aufweisenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- wies aufمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
- wiese aufمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- aufwiesمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
- aufwieseمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- wiesest aufمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- wiest aufمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- wiesest aufمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- aufwiesestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- aufwiestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- aufwiesestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- wies aufمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- wiese aufمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- aufwiesمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- aufwieseمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- wiesen aufمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
- wiesen aufمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- aufwiesenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
- aufwiesenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- wiest aufمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- wieset aufمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- aufwiestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
- aufwiesetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- wiesen aufمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- wiesen aufمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- aufwiesenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- aufwiesenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- aufzuweisendeحالت مفعولی مستقیم، مؤنث، gerundive، مفرد
- aufzuweisendeحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- aufzuweisendeحالت مفعولی مستقیم، gerundive، جمع
- aufzuweisendeمؤنث، gerundive، حالت نهادی، مفرد
- aufzuweisendegerundive، حالت نهادی، جمع
- aufzuweisendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- aufzuweisendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- aufzuweisendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- aufzuweisendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
- aufzuweisendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
- aufzuweisendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
- aufzuweisendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
- aufzuweisendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- aufzuweisendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
منابع و ارجاع‌ها