رفتن به محتوابرق زدن
تأییدنشده
aufblitzen فعل
فعل
- برق زدنبَرق زَدَنتأییدنشده
دستور زبانِ aufblitzen
فعل
- تلفظ
- [ˈaʊ̯fˌblɪt͡sn̩]
همهٔ صورت‌ها
- aufgeblitztparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- aufblitzenمعلوم، مصدر، حال
- aufzublitzenمعلوم، extended، مصدر
- aufblitzendمعلوم، participle، حال
- aufgeblitztparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- blitzt aufمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- blitze aufمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- aufblitztمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- aufblitzeمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- blitzen aufمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
- blitzen aufمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- aufblitzenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause، سوم‌شخص
- aufblitzenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- blitzte aufمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- blitzte aufمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- aufblitzteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- aufblitzteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- blitzten aufمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- blitzten aufمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- aufblitztenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- aufblitztenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها