فرهنگ آلمانی-فارسی
فارسی

زاویه گذاشتن

تأییدنشده

anwinkeln فعل

فعل

  • زاویه گذاشتنزاویه گُذاشتَنتأییدنشده

دستور زبانِ anwinkeln

فعل

تلفظ
[ˈanˌvɪŋkl̩n]
همهٔ صورت‌ها
  • angewinkeltparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
  • anzuwinkelnمعلوم، extended، مصدر
  • anwinkelndمعلوم، participle، حال
  • angewinkeltparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
  • anzuwinkelndergerundive، participle
  • anzuwinkelndegerundive، participle
  • winkle anمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • winkel anمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • winkele anمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • winkelt anمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
  • winkle anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • winkel anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • winkele anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • winkele anمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • winkle anمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • anwinkleمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • anwinkelمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • anwinkeleمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • anwinkeleمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • anwinkleمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • winkelst anمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • winkelst anمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • winklest anمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • anwinkelstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • anwinkelstمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • anwinklestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • winkelt anمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • winkele anمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • winkle anمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • anwinkeltمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anwinkeleمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anwinkleمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • winkeln anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
  • winkeln anمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
  • winkelt anمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • winkelt anمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • winklet anمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • anwinkeltمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • anwinkeltمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • anwinkletمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • winkeln anمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
  • winkeln anمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • winkelte anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
  • winkelte anمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • anwinkelteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
  • anwinkelteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • winkeltest anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • winkeltest anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • anwinkeltestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • anwinkeltestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • winkelte anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
  • winkelte anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • anwinkelteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anwinkelteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • winkelten anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
  • winkelten anمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
  • anwinkeltenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
  • anwinkeltenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • winkeltet anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
  • winkeltet anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • anwinkeltetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
  • anwinkeltetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • winkelten anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
  • winkelten anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • anwinkeltenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anwinkeltenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anzuwinkelndemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • anzuwinkelndemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • anzuwinkelndenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • anzuwinkelndenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
  • anzuwinkelndenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
  • anzuwinkelndenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
  • anzuwinkelndenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
  • anzuwinkelndesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • anzuwinkelndesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
منابع و ارجاع‌ها