فرهنگ آلمانی-فارسی
فارسی

سک زدن

تأییدنشده

anstupsen فعل

فعل

  • سک زدن(to jab with an object such as a finger or a stick)تأییدنشده

دستور زبانِ anstupsen

فعل

تلفظ
[ˈanˌʃtʊpsn̩]
همهٔ صورت‌ها
  • angestupstparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
  • anstupsenمعلوم، مصدر، حال
  • anzustupsenمعلوم، extended، مصدر
  • anstupsendمعلوم، participle، حال
  • angestupstparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
  • anzustupsendergerundive، participle
  • anzustupsendegerundive، participle
  • stups anمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • stupse anمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • stupst anمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
  • stupse anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • stupse anمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • anstupseمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • anstupseمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • stupst anمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • stupsest anمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • anstupstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • anstupsestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • stupst anمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • stupse anمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • anstupstمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anstupseمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • stupsen anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
  • stupsen anمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
  • anstupsenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause
  • anstupsenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • stupst anمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • stupset anمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • anstupstمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • anstupsetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • stupsen anمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
  • stupsen anمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • anstupsenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anstupsenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • stupste anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
  • stupste anمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • anstupsteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
  • anstupsteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • stupstest anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • stupstest anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • anstupstestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • anstupstestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • stupste anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
  • stupste anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • anstupsteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anstupsteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • stupsten anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
  • stupsten anمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
  • anstupstenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
  • anstupstenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • stupstet anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
  • stupstet anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • anstupstetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
  • anstupstetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • stupsten anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
  • stupsten anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • anstupstenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anstupstenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anzustupsendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • anzustupsendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • anzustupsendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • anzustupsendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
  • anzustupsendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
  • anzustupsendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
  • anzustupsendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
  • anzustupsendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • anzustupsendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
منابع و ارجاع‌ها