فرهنگ آلمانی-فارسی
فارسی
DeutschفارسیEnglish

جالب بودن

تأییدنشده

ansprechen فعل

فعل

  • جالب بودن(to be attractive)تأییدنشده

دستور زبانِ ansprechen

فعل

تلفظ
[ˈanˌʃpʁɛçn̩]
همهٔ صورت‌ها
  • angesprochenparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
  • ansprechenمعلوم، مصدر، حال
  • anzusprechenمعلوم، extended، مصدر
  • ansprechendمعلوم، participle، حال
  • angesprochenparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
  • anzusprechendergerundive، participle
  • sprich anمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • sprecht anمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
  • spreche anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • spreche anمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • ansprecheمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • ansprecheمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • sprichst anمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • sprechest anمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • ansprichstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • ansprechestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • spricht anمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • spreche anمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • ansprichtمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • ansprecheمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • sprechen anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
  • sprechen anمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
  • ansprechenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause
  • ansprechenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • sprecht anمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • sprechet anمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • ansprechtمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • ansprechetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • sprechen anمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
  • sprechen anمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • ansprechenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause، سوم‌شخص
  • ansprechenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • sprach anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
  • spräche anمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • ansprachمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
  • ansprächeمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • sprachst anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • sprächest anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • sprächst anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • ansprachstمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • ansprächestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • ansprächstمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • sprach anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
  • spräche anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • ansprachمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • ansprächeمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • sprachen anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
  • sprächen anمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
  • ansprachenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
  • ansprächenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • spracht anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
  • sprächet anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • sprächt anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • ansprachtمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
  • ansprächetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • ansprächtمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • sprachen anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
  • sprächen anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • ansprachenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
  • ansprächenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anzusprechendeحالت مفعولی مستقیم، مؤنث، gerundive، مفرد
  • anzusprechendeحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • anzusprechendeحالت مفعولی مستقیم، gerundive، جمع
  • anzusprechendeمؤنث، gerundive، حالت نهادی، مفرد
  • anzusprechendegerundive، حالت نهادی، جمع
  • anzusprechendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • anzusprechendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • anzusprechendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • anzusprechendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
  • anzusprechendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
  • anzusprechendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
  • anzusprechendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
  • anzusprechendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • anzusprechendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد

عبارت‌ها و اصطلاح‌ها

jem. ansprechen
به کسی خطاب کردنتأییدنشده، کسی را مخاطب ساختنتأییدنشده

مثال‌ها

Falls du Fragen hast, dann kannst du mich immer ansprechen.

در حالتی که سؤال داشته باشی، همیشه می‌توانی مرا خطاب قرار دهی.

diejenigen, die daraufhin angesprochen werden

آنانی که در آن مخاطب قرار می گیرند

منابع و ارجاع‌ها
  1. ۱: Stuhr (de #4510232), cojiluc (fa #7816160), tatoeba.org
  2. ۲: farhang von ckh
منابع و مجوزها