رفتن به محتواامتحان کردن
تأییدنشده
anprobieren فعل
فعل
- امتحان کردناِمتِحان کَردَنتأییدنشده
دستور زبانِ anprobieren
فعل
- تلفظ
- [ˈanpʁoˌbiːʁən]
همهٔ صورت‌ها
- anprobiertparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- anprobierenمعلوم، مصدر، حال
- anzuprobierenمعلوم، extended، مصدر
- anprobierendمعلوم، participle، حال
- anprobiertparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- anzuprobierendergerundive، participle
- anzuprobierendegerundive، participle
- probier anمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- probiere anمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- probiert anمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- probiere anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
- probiere anمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- anprobiereمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
- anprobiereمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- probierst anمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
- probierest anمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- anprobierstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- anprobierestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- probiert anمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- probiere anمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- anprobiertمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- anprobiereمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- probieren anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
- probieren anمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- anprobierenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause
- anprobierenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- probiert anمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
- probieret anمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- anprobiertمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
- anprobieretمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- probieren anمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
- probieren anمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- anprobierenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause، سوم‌شخص
- anprobierenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- probierte anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
- probierte anمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- anprobierteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
- anprobierteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- probiertest anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- probiertest anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- anprobiertestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- anprobiertestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- probierte anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- probierte anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- anprobierteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- anprobierteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- probierten anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
- probierten anمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- anprobiertenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
- anprobiertenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- probiertet anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- probiertet anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- anprobiertetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
- anprobiertetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- probierten anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- probierten anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- anprobiertenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- anprobiertenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- anzuprobierendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- anzuprobierendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- anzuprobierendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- anzuprobierendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
- anzuprobierendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
- anzuprobierendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
- anzuprobierendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
- anzuprobierendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- anzuprobierendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
منابع و ارجاع‌ها