فرهنگ آلمانی-فارسی
فارسی

روشن کردن

rowšan kardan

anmachen فعل

فعل

  • روشن کردنrowšan kardanروشَن کَردَن(to start (a fire))
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
  • توهین کردنtowhin kardanتوهین کَردَنتأییدنشده
  • چس نفسی کردنچُسِ نَفسی کَردَنتأییدنشده
  • افروختنafruxtanاَفروختَن[ʔæf.ɹuːx.t̪ʰǽn](to start (a fire))تأییدنشده
  • درگیرانیدن(to start (a fire))تأییدنشده

دستور زبانِ anmachen

فعل

تلفظ
[ˈanˌmaxn̩]
همهٔ صورت‌ها
  • angemachtparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
  • anzumachenمعلوم، extended، مصدر
  • anmachendمعلوم، participle، حال
  • angemachtparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
  • anzumachendergerundive، participle
  • anzumachendegerundive، participle
  • mach anمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • mache anمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • macht anمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
  • machet anمعلوم، archaic، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
  • mache anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • mache anمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • anmacheمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • anmacheمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • machst anمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • machest anمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • machest anمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • anmachstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • anmachestمعلوم، archaic، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • anmachestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • macht anمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • machet anمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • mache anمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • anmachtمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anmachetمعلوم، archaic، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anmacheمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • machen anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
  • machen anمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
  • macht anمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • machet anمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • machet anمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • anmachtمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • anmachetمعلوم، archaic، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • anmachetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • machen anمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
  • machen anمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • machte anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
  • machte anمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • anmachteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
  • anmachteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • machtest anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • machtest anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • anmachtestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • anmachtestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • machte anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
  • machte anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • anmachteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anmachteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • machten anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
  • machten anمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
  • anmachtenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
  • anmachtenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • machtet anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
  • machtet anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • anmachtetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
  • anmachtetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • machten anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
  • machten anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • anmachtenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anmachtenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • angemachtparticiple، گذشتهٔ نقلی، reflexive
  • Höflichkeitsformوجه امری، حال، reflexive
  • mich anmacheحال، reflexive، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • sich anmacheحال، reflexive
  • anzumachendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • anzumachendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • anzumachendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • anzumachendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
  • anzumachendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
  • anzumachendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
  • anzumachendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
  • anzumachendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • anzumachendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
منابع و ارجاع‌ها