لمیدن
anlehnen
- حال (سومشخص مفرد):
- lehnt an, lehnt an
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- lehnte an, lehnte an
- اسم مفعول:
- angelehnt, angelehnt, angelehnt
- فعل کمکی:
- haben
فعل
- لمیدن
دستور زبانِ anlehnen
فعل
- تلفظ
- [ˈanˌleːnən]
همهٔ صورتها
- angelehnt
- anlehnen
- anzulehnen
- anlehnend
- angelehnt
- anzulehnender
- anzulehnende
- lehn an
- lehne an
- lehnt an
- lehn an
- lehne an
- lehne an
- anlehn
- anlehne
- anlehne
- lehnst an
- lehnest an
- anlehnst
- anlehnest
- lehnt an
- lehne an
- anlehnt
- anlehne
- lehnen an
- lehnen an
- anlehnen
- anlehnen
- lehnt an
- lehnet an
- anlehnt
- anlehnet
- lehnen an
- lehnen an
- anlehnen
- anlehnen
- lehnte an
- lehnte an
- anlehnte
- anlehnte
- lehntest an
- lehntest an
- anlehntest
- anlehntest
- lehnte an
- lehnte an
- anlehnte
- anlehnte
- lehnten an
- lehnten an
- anlehnten
- anlehnten
- lehntet an
- lehntet an
- anlehntet
- anlehntet
- lehnten an
- lehnten an
- anlehnten
- anlehnten
- angelehnt
- Höflichkeitsform
- Höflichkeitsform
- mich anlehne
- sich anlehne
- anzulehnendem
- anzulehnendem
- anzulehnenden
- anzulehnenden
- anzulehnenden
- anzulehnenden
- anzulehnenden
- anzulehnendes
- anzulehnendes