فرهنگ آلمانی-فارسی
فارسی

نصیب شدن

تأییدنشده

anheimfallen فعل

فعل

  • نصیب شدننَصیب شُدَنتأییدنشده

دستور زبانِ anheimfallen

فعل

تلفظ
[anˈhaɪ̯mˌfalən]
همهٔ صورت‌ها
  • anheimgefallenparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
  • anheimzufallenمعلوم، extended، مصدر
  • anheimfallendمعلوم، participle، حال
  • anheimgefallenparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
  • fall anheimمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • falle anheimمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • fallt anheimمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
  • falle anheimمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • falle anheimمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • anheimfalleمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • anheimfalleمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • fällst anheimمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • fallest anheimمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • anheimfällstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • anheimfallestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • fällt anheimمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • falle anheimمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • anheimfälltمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anheimfalleمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • fallen anheimمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
  • fallen anheimمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
  • fallt anheimمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • fallet anheimمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • anheimfalltمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • anheimfalletمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • fallen anheimمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
  • fallen anheimمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • fiel anheimمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
  • fiele anheimمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • anheimfielمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
  • anheimfieleمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • fielst anheimمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • fielest anheimمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • anheimfielstمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • anheimfielestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • fiel anheimمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
  • fiele anheimمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • anheimfielمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anheimfieleمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • fielen anheimمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
  • fielen anheimمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
  • anheimfielenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
  • anheimfielenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • fielt anheimمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
  • fielet anheimمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • anheimfieltمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
  • anheimfieletمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • fielen anheimمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
  • fielen anheimمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • anheimfielenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anheimfielenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها