رفتن به محتوانزدیک
تأییدنشده
[næz.d̪iːkʰʲ]
angrenzend صفت
صفت
- نزدیکنَزدیک[næz.d̪iːkʰʲ](adjacent, neighboring)(neighbouring)(connected, touching, abutting)تأییدنشده
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
- همسایههَمسایه(adjacent, neighboring)(connected, touching, abutting)تأییدنشده
دستور زبانِ angrenzend
صفت
- تلفظ
- [ˈanˌɡʁɛnt͡sn̩t]
همهٔ صورت‌ها
- angrenzenderمذکر، حالت نهادی، صفت مطلق، مفرد، صرف قوی
- angrenzendeمؤنث، حالت نهادی، صفت مطلق، مفرد، صرف قوی
- angrenzendesخنثی، حالت نهادی، صفت مطلق، مفرد، صرف قوی
- angrenzendeحالت نهادی، جمع، صفت مطلق، صرف قوی
- angrenzendenحالت اضافی، مذکر، صفت مطلق، مفرد، صرف قوی
- angrenzenderمؤنث، حالت اضافی، صفت مطلق، مفرد، صرف قوی
- angrenzendenحالت اضافی، خنثی، صفت مطلق، مفرد، صرف قوی
- angrenzenderحالت اضافی، جمع، صفت مطلق، صرف قوی
- angrenzendemحالت مفعولی غیرمستقیم، مذکر، صفت مطلق، مفرد، صرف قوی
- angrenzenderحالت مفعولی غیرمستقیم، مؤنث، صفت مطلق، مفرد، صرف قوی
- angrenzendemحالت مفعولی غیرمستقیم، خنثی، صفت مطلق، مفرد، صرف قوی
- angrenzendenحالت مفعولی غیرمستقیم، جمع، صفت مطلق، صرف قوی
- angrenzendenحالت مفعولی مستقیم، مذکر، صفت مطلق، مفرد، صرف قوی
- angrenzendeحالت مفعولی مستقیم، مؤنث، صفت مطلق، مفرد، صرف قوی
- angrenzendesحالت مفعولی مستقیم، خنثی، صفت مطلق، مفرد، صرف قوی
- angrenzendeحالت مفعولی مستقیم، جمع، صفت مطلق، صرف قوی
- angrenzendeمذکر، حالت نهادی، صفت مطلق، مفرد، صرف ضعیف
- angrenzendeمؤنث، حالت نهادی، صفت مطلق، مفرد، صرف ضعیف
- angrenzendeخنثی، حالت نهادی، صفت مطلق، مفرد، صرف ضعیف
- angrenzendenحالت نهادی، جمع، صفت مطلق، صرف ضعیف
- angrenzendenحالت اضافی، مذکر، صفت مطلق، مفرد، صرف ضعیف
- angrenzendenمؤنث، حالت اضافی، صفت مطلق، مفرد، صرف ضعیف
- angrenzendenحالت اضافی، خنثی، صفت مطلق، مفرد، صرف ضعیف
- angrenzendenحالت اضافی، جمع، صفت مطلق، صرف ضعیف
- angrenzendenحالت مفعولی غیرمستقیم، مذکر، صفت مطلق، مفرد، صرف ضعیف
- angrenzendenحالت مفعولی غیرمستقیم، مؤنث، صفت مطلق، مفرد، صرف ضعیف
- angrenzendenحالت مفعولی غیرمستقیم، خنثی، صفت مطلق، مفرد، صرف ضعیف
- angrenzendenحالت مفعولی غیرمستقیم، جمع، صفت مطلق، صرف ضعیف
- angrenzendenحالت مفعولی مستقیم، مذکر، صفت مطلق، مفرد، صرف ضعیف
- angrenzendeحالت مفعولی مستقیم، مؤنث، صفت مطلق، مفرد، صرف ضعیف
- angrenzendeحالت مفعولی مستقیم، خنثی، صفت مطلق، مفرد، صرف ضعیف
- angrenzendenحالت مفعولی مستقیم، جمع، صفت مطلق، صرف ضعیف
- angrenzenderمذکر، صرف مختلط، حالت نهادی، صفت مطلق، مفرد
- angrenzendeمؤنث، صرف مختلط، حالت نهادی، صفت مطلق، مفرد
- angrenzendesصرف مختلط، خنثی، حالت نهادی، صفت مطلق، مفرد
- angrenzendenصرف مختلط، حالت نهادی، جمع، صفت مطلق
- angrenzendenحالت اضافی، مذکر، صرف مختلط، صفت مطلق، مفرد
- angrenzendenمؤنث، حالت اضافی، صرف مختلط، صفت مطلق، مفرد
- angrenzendenحالت اضافی، صرف مختلط، خنثی، صفت مطلق، مفرد
- angrenzendenحالت اضافی، صرف مختلط، جمع، صفت مطلق
- angrenzendenحالت مفعولی غیرمستقیم، مذکر، صرف مختلط، صفت مطلق، مفرد
- angrenzendenحالت مفعولی غیرمستقیم، مؤنث، صرف مختلط، صفت مطلق، مفرد
- angrenzendenحالت مفعولی غیرمستقیم، صرف مختلط، خنثی، صفت مطلق، مفرد
- angrenzendenحالت مفعولی غیرمستقیم، صرف مختلط، جمع، صفت مطلق
- angrenzendenحالت مفعولی مستقیم، مذکر، صرف مختلط، صفت مطلق، مفرد
- angrenzendeحالت مفعولی مستقیم، مؤنث، صرف مختلط، صفت مطلق، مفرد
- angrenzendesحالت مفعولی مستقیم، صرف مختلط، خنثی، صفت مطلق، مفرد
- angrenzendenحالت مفعولی مستقیم، صرف مختلط، جمع، صفت مطلق
منابع و ارجاع‌ها