نصب کردن
تأییدنشده
nasb kardan[nǽsb̥ kʰʲæɹ.d̪æn]
anbringen فعل
فعل
- نصب کردنnasb kardanنَصب کَردَن[nǽsb̥ kʰʲæɹ.d̪æn]تأییدنشده
دستور زبانِ anbringen
فعل
- تلفظ
- [ˈanˌbʁɪŋən]
همهٔ صورت‌ها
- angebrachtparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- anzubringenمعلوم، extended، مصدر
- anbringendمعلوم، participle، حال
- angebrachtparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- anzubringendergerundive، participle
- bring anمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- bringe anمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- bringt anمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- bringe anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
- bringe anمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- anbringeمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
- anbringeمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- bringst anمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
- bringest anمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- anbringstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- anbringestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- bringt anمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- bringe anمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- anbringtمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- anbringeمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- bringen anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
- bringen anمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- bringt anمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
- bringet anمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- anbringtمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
- anbringetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- bringen anمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
- bringen anمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- brachte anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
- brächte anمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- anbrachteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
- anbrächteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- brachtest anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- brächtest anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- anbrachtestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- anbrächtestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- brachte anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- brächte anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- anbrachteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- anbrächteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- brachten anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
- brächten anمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- anbrachtenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
- anbrächtenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- brachtet anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- brächtet anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- anbrachtetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
- anbrächtetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- brachten anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- brächten anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- anbrachtenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- anbrächtenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- anzubringendeحالت مفعولی مستقیم، مؤنث، gerundive، مفرد
- anzubringendeحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- anzubringendeحالت مفعولی مستقیم، gerundive، جمع
- anzubringendeمؤنث، gerundive، حالت نهادی، مفرد
- anzubringendegerundive، حالت نهادی، جمع
- anzubringendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- anzubringendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- anzubringendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- anzubringendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
- anzubringendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
- anzubringendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
- anzubringendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
- anzubringendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- anzubringendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
منابع و ارجاع‌ها