رفتن به محتواتکذیب کردن
تأییدنشده
abstreiten فعل
فعل
- تکذیب کردنتَکذیب کَردَنتأییدنشده
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
- وادنگ کردنوادَنگ کَردَنتأییدنشده
دستور زبانِ abstreiten
فعل
- تلفظ
- [ˈapˌʃtʁaɪ̯tn̩]
همهٔ صورت‌ها
- abgestrittenparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- abzustreitenمعلوم، extended، مصدر
- abstreitendمعلوم، participle، حال
- abgestrittenparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- abzustreitendergerundive، participle
- streit abمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- streite abمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- streitet abمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- streite abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
- streite abمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- abstreiteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
- abstreiteمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- streitest abمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
- streitest abمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- abstreitestمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- abstreitestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- streitet abمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- streite abمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- abstreitetمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- abstreiteمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- streiten abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
- streiten abمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- streitet abمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
- streitet abمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- abstreitetمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
- abstreitetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- streiten abمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
- streiten abمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- stritt abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
- stritte abمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- abstrittمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
- abstritteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- strittest abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- strittst abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- strittest abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- abstrittestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- abstrittstمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- abstrittestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- stritt abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- stritte abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- abstrittمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- abstritteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- stritten abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
- stritten abمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- abstrittenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
- abstrittenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- strittet abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- strittet abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- abstrittetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
- abstrittetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- stritten abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- stritten abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- abstrittenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- abstrittenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- abzustreitendeحالت مفعولی مستقیم، مؤنث، gerundive، مفرد
- abzustreitendeحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- abzustreitendeحالت مفعولی مستقیم، gerundive، جمع
- abzustreitendeمؤنث، gerundive، حالت نهادی، مفرد
- abzustreitendegerundive، حالت نهادی، جمع
- abzustreitendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- abzustreitendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- abzustreitendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- abzustreitendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
- abzustreitendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
- abzustreitendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
- abzustreitendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
- abzustreitendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- abzustreitendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
منابع و ارجاع‌ها