فرهنگ آلمانی-فارسی
فارسی
DeutschفارسیEnglish

گذاشتن

تأییدنشده

gozâštan[ɡ̥o.zɒːʃ.t̪ʰǽn]

abstellen فعل

فعل

  • گذاشتنgozâštanگُذاشتَن[ɡ̥o.zɒːʃ.t̪ʰǽn]تأییدنشده

دستور زبانِ abstellen

فعل

تلفظ
[ˈapˌʃtɛlən]
همهٔ صورت‌ها
  • abgestelltparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
  • abstellenمعلوم، مصدر، حال
  • abzustellenمعلوم، extended، مصدر
  • abstellendمعلوم، participle، حال
  • abgestelltparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
  • abzustellendergerundive، participle
  • abzustellendegerundive، participle
  • stell abمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • stelle abمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • stellt abمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
  • stelle abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • stelle abمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • abstelleمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • abstelleمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • stellst abمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • stellest abمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • abstellstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • abstellestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • stellt abمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • stelle abمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • abstelltمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • abstelleمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • stellen abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
  • stellen abمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
  • abstellenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause
  • abstellenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • stellt abمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • stellet abمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • abstelltمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • abstelletمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • stellen abمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
  • stellen abمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • abstellenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause، سوم‌شخص
  • abstellenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • stellte abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
  • stellte abمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • abstellteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
  • abstellteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • stelltest abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • stelltest abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • abstelltestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • abstelltestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • stellte abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
  • stellte abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • abstellteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • abstellteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • stellten abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
  • stellten abمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
  • abstelltenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
  • abstelltenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • stelltet abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
  • stelltet abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • abstelltetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
  • abstelltetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • stellten abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
  • stellten abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • abstelltenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
  • abstelltenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • abzustellendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • abzustellendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • abzustellendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • abzustellendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
  • abzustellendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
  • abzustellendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
  • abzustellendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
  • abzustellendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • abzustellendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد

عبارت‌ها و اصطلاح‌ها

das Wasser abstellen
آب را قطع کردنتأییدنشده

مثال‌ها

Es ist das erste Mal, dass ich mein Auto im Wald abstelle.

این اولین بار است که من ماشینم را در جنگل پارک کردم.

Wie kann man das abstellen?

چگونه می‌توان این را متوقف کرد؟

منابع و ارجاع‌ها
  1. ۱: Pfirsichbaeumchen (de #1709685), cojiluc (fa #6947288), tatoeba.org
  2. ۲: brauchinet (de #5022677), cojiluc (fa #6947287), tatoeba.org
منابع و مجوزها