جدا کردن
تأییدنشده
jodâ kardan[dʒoˈd̪ɒː kʲæɾˈd̪æn]
absondern فعل
فعل
- جدا کردنjodâ kardanجُدا کَردَن[dʒoˈd̪ɒː kʲæɾˈd̪æn]تأییدنشده
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
- سوا کردنسَوا کَردَنتأییدنشده
دستور زبانِ absondern
فعل
- تلفظ
- [ˈapˌzɔndɐn]
همهٔ صورت‌ها
- abgesondertparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- abzusondernمعلوم، extended، مصدر
- absonderndمعلوم، participle، حال
- abgesondertparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- abzusonderndergerundive، participle
- abzusonderndegerundive، participle
- sonder abمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- sondere abمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- sondre abمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- sondert abمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- sonder abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
- sondere abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
- sondre abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
- sondere abمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- sondre abمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- absonderمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
- absondereمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
- absondreمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
- absondereمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- absondreمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- sonderst abمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
- sonderst abمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- absonderstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- absonderstمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- sondert abمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- sondere abمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- sondre abمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- absondertمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- absondereمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- absondreمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- sondern abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
- sondern abمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- sondert abمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
- sondert abمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- absondertمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
- absondertمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- sondern abمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
- sondern abمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- sonderte abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
- sonderte abمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- absonderteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
- absonderteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- sondertest abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- sondertest abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- absondertestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- absondertestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- sonderte abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- sonderte abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- absonderteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- absonderteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- sonderten abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
- sonderten abمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- absondertenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
- absondertenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- sondertet abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- sondertet abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- absondertetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
- absondertetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- sonderten abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- sonderten abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- absondertenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- absondertenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- abgesondertparticiple، گذشتهٔ نقلی، reflexive
- Höflichkeitsformمعلوم، وجه امری، حال، reflexive
- Höflichkeitsformوجه امری، reflexive، statal reflexive
- mich absonderمعلوم، حال، reflexive، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- absonderestمعلوم، حال، مفرد، subjunctive، subordinate clause
- absonderetمعلوم، جمع، حال، subjunctive، subordinate clause
- absondrestمعلوم، حال، مفرد، subjunctive، subordinate clause
- absondretمعلوم، جمع، حال، subjunctive، subordinate clause
- abzusonderndemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- abzusonderndemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- abzusonderndenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- abzusonderndenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
- abzusonderndenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
- abzusonderndenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
- abzusonderndenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
- abzusonderndesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- abzusonderndesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
- sonderest abمعلوم، main clause، حال، مفرد، subjunctive
- sonderet abمعلوم، main clause، جمع، حال، subjunctive
- sondrest abمعلوم، main clause، حال، مفرد، subjunctive
- sondret abمعلوم، main clause، جمع، حال، subjunctive
منابع و ارجاع‌ها