فرهنگ آلمانی-فارسی
فارسی

پلکیدن

تأییدنشده

abschreiten فعل

فعل

  • پلکیدنپِلِکیدَن(z.B. eine Fläche)تأییدنشده
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
  • پیمایش نمودنپِیمایِش نِمودَن(messen)تأییدنشده

دستور زبانِ abschreiten

فعل

تلفظ
[ˈapˌʃʁaɪ̯tn̩]
همهٔ صورت‌ها
  • abgeschrittenparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
  • abzuschreitenمعلوم، extended، مصدر
  • abschreitendمعلوم، participle، حال
  • abgeschrittenparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
  • abzuschreitendergerundive، participle
  • schreit abمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • schreite abمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • schreitet abمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
  • schreite abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • schreite abمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • abschreiteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • abschreiteمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • schreitest abمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • schreitest abمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • abschreitestمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • abschreitestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • schreitet abمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • schreite abمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • abschreitetمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • abschreiteمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • schreiten abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
  • schreiten abمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
  • schreitet abمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • schreitet abمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • abschreitetمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • abschreitetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • schreiten abمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
  • schreiten abمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • schritt abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
  • schritte abمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • abschrittمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
  • abschritteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • schrittest abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • schrittst abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • schrittest abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • abschrittestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • abschrittstمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • abschrittestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • schritt abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
  • schritte abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • abschrittمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • abschritteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • schritten abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
  • schritten abمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
  • abschrittenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
  • abschrittenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • schrittet abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
  • schrittet abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • abschrittetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
  • abschrittetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • schritten abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
  • schritten abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • abschrittenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
  • abschrittenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • abzuschreitendeحالت مفعولی مستقیم، مؤنث، gerundive، مفرد
  • abzuschreitendeحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • abzuschreitendeحالت مفعولی مستقیم، gerundive، جمع
  • abzuschreitendeمؤنث، gerundive، حالت نهادی، مفرد
  • abzuschreitendegerundive، حالت نهادی، جمع
  • abzuschreitendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • abzuschreitendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • abzuschreitendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • abzuschreitendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
  • abzuschreitendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
  • abzuschreitendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
  • abzuschreitendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
  • abzuschreitendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • abzuschreitendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد

عبارت‌ها و اصطلاح‌ها

منابع و ارجاع‌ها