مردن
تأییدنشده
mordan[moɹ.d̪æn]
ableben فعل
فعل
- مردنmordanمُردن[moɹ.d̪æn]تأییدنشده
دستور زبانِ ableben
فعل
- تلفظ
- [ˈapˌleːbn̩], [ˈapˌleːbm̩]
همهٔ صورت‌ها
- abgelebtparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- abzulebenمعلوم، extended، مصدر
- ablebendمعلوم، participle، حال
- abgelebtparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- abzulebendergerundive، participle
- abzulebendegerundive، participle
- leb abمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- lebe abمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- lebt abمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- lebet abمعلوم، archaic، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- lebe abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
- lebe abمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- ablebeمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
- ablebeمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- lebst abمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
- lebest abمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
- lebest abمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- ablebstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- ablebestمعلوم، archaic، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- ablebestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- lebt abمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- lebet abمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- lebe abمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- ablebtمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- ablebetمعلوم، archaic، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- ablebeمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- leben abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
- leben abمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- lebt abمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
- lebet abمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
- lebet abمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- ablebtمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
- ablebetمعلوم، archaic، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
- ablebetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- leben abمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
- leben abمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- lebte abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
- lebete abمعلوم، archaic، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
- lebte abمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- lebete abمعلوم، archaic، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- ablebteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
- ablebeteمعلوم، archaic، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
- ablebteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- ablebeteمعلوم، archaic، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- lebtest abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- lebetest abمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- lebtest abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- lebetest abمعلوم، archaic، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- ablebtestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- ablebetestمعلوم، archaic، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- ablebtestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- ablebetestمعلوم، archaic، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- lebte abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- lebete abمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- lebte abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- lebete abمعلوم، archaic، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- ablebteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- ablebeteمعلوم، archaic، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- ablebteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- ablebeteمعلوم، archaic، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- lebten abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
- lebeten abمعلوم، archaic، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
- lebten abمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- lebeten abمعلوم، archaic، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- ablebtenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
- ablebetenمعلوم، archaic، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
- ablebtenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- ablebetenمعلوم، archaic، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- lebtet abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- lebetet abمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- lebtet abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- lebetet abمعلوم، archaic، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- ablebtetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
- ablebetetمعلوم، archaic، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
- ablebtetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- ablebetetمعلوم، archaic، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- lebten abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- lebeten abمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- lebten abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- lebeten abمعلوم، archaic، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- ablebtenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- ablebetenمعلوم، archaic، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- ablebtenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- ablebetenمعلوم، archaic، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- Höflichkeitsformوجه امری، حال
- mich ablebeحال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- sich ablebeحال
- abzulebendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- abzulebendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- abzulebendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- abzulebendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
- abzulebendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
- abzulebendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
- abzulebendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
- abzulebendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- abzulebendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد