رفتن به محتواسینه صاف کردن
تأییدنشده
abhusten فعل
فعل
- سینه صاف کردنسینه صاف کَردَنتأییدنشده
دستور زبانِ abhusten
فعل
- تلفظ
- [ˈapˌhuːstn̩]
همهٔ صورت‌ها
- abgehustetparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- abzuhustenمعلوم، extended، مصدر
- abhustendمعلوم، participle، حال
- abgehustetparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- abzuhustendergerundive، participle
- abzuhustendegerundive، participle
- huste abمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- hust abمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- hustet abمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- huste abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
- huste abمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- abhusteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
- abhusteمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- hustest abمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
- hustest abمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- abhustestمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- abhustestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- hustet abمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- huste abمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- abhustetمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- abhusteمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- husten abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
- husten abمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- hustet abمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
- hustet abمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- abhustetمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
- abhustetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- husten abمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
- husten abمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- hustete abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
- hustete abمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- abhusteteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
- abhusteteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- hustetest abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- hustetest abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- abhustetestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- abhustetestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- hustete abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- hustete abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- abhusteteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- abhusteteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- husteten abمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
- husteten abمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- abhustetenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
- abhustetenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- hustetet abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- hustetet abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- abhustetetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
- abhustetetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- husteten abمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- husteten abمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- abhustetenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- abhustetenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- abzuhustendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- abzuhustendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- abzuhustendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- abzuhustendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
- abzuhustendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
- abzuhustendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
- abzuhustendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
- abzuhustendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- abzuhustendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
منابع و ارجاع‌ها