تقوا
taġvâ[t̪ʰæʁ.vɒ́ː]
اسم
- تقوا
ترجمههای دیگر، تأییدنشده
- فضیلت
- ماهیت
- خوبی
دستور زبانِ Tugend
اسم
- جنس دستوری
- die (مؤنث)
- حالت اضافی
- der Tugend
- جمع
- die Tugenden
- تلفظ
- [ˈtuːɡn̩t]
همهٔ صورتها
- Tugenden
- Tugenden
- Tugenden
- Tugenden
مثالها
Der Asket macht aus der Tugend eine Not.
زاهد از فضیلت سختی میسازد.
Man spricht selten von der Tugend, die man hat; aber desto öfter von der, die uns fehlt.
آدم به ندرت از فضیلتی که دارد حرف میزند؛ بلکه اغلب از آنهایی که کم داریم حرف میزنیم.
Niemand ist zufällig gut, die Tugend muss man lernen.
هیچکس بطور اتفاقی خوب نیست، فضیلت را باید آموخت.
Man wird am besten für seine Tugenden bestraft.
آدم اغلب برای فضیلتهایش مجازات میشود.
Die Laster sind untereinander näher verwandt als die Tugenden.
رذائل به یکدیگر نزدیکتر هستند تا فضائل.
Nicht jede Besserung ist Tugend, oft ist sie nur das Werk der Zeit ...
نه هر بهتر شدنی فضیلت است، زیرا بعضی بهتر شدنها اغلب فقط بر اثر گذشت زمان هستند.
Sich zu entschuldigen ist eine große Tugend.
عذرخواهی یک فضیلت بزرگ است.
Pünktlichkeit ist eine Tugend.
وقت شناسی یک فضیلت است.
Treue ist eine Tugend.
صداقت یک فضیلت است.
Liebe ist der Morgen der Tugend, Hass der Abend der Sünde.
عشق صبح فضیلت است، نفرت عصر گناه.