فرهنگ آلمانی-فارسی
فارسی

معتکف

تأییدنشده

der Eremit جمع: die Eremiten اسم

اسم

  • معتکفمُعتَکِفتأییدنشده
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
  • راهبrâheb[ɹɒː.ɦéb̥](religious recluse; eremite)تأییدنشده

دستور زبانِ Eremit

اسم

جنس دستوری
der (مذکر)
حالت اضافی
des Eremiten
جمع
die Eremiten
تلفظ
[eʁeˈmiːt]
همهٔ صورت‌ها
  • Eremitenحالت نهادی، جمع
  • Eremitenحالت اضافی، مفرد
  • Eremitenحالت اضافی، جمع
  • Eremitenحالت مفعولی غیرمستقیم، مفرد
  • Eremitenحالت مفعولی غیرمستقیم، جمع
  • Eremitenحالت مفعولی مستقیم، مفرد
  • Eremitenحالت مفعولی مستقیم، جمع
منابع و ارجاع‌ها