sein
[zaɪ̯n]
- Present (third person singular):
- ist
- Simple past (third person singular):
- war
- Past participle:
- gewesen, gewesen
- Auxiliary:
- sein, sein
1Lieben heißt allein sein.
دوست داشتن یعنی تنها بودن.
Verb
- sein
Further translations, not confirmed
- werden
- sich befinden
- existieren
- stattfinden
Grammar of بودن
Verb
- Romanization
- budan
- With vowel marks
- بودَن
- Pronunciation
- [buː.d̪ǽn]
All forms
- است
- اند
- اید
- ایم
- باد
- باش
- باشی
- بدن
- بود
- بودند
- بودی
- بودید
- بودیم
- نیستی
- هستم
- هستند
- هستی
- هستیم
Phrases and idioms
Examples
او با وجود جوان بودن، زیرک است.
2Er ist zwar jung, aber schlau.
نا ممکن بودن یک پاسخ، خود پاسخ است.
3Die Unmöglichkeit einer Antwort ist die Antwort selber.
خوشحال بودن بهتر از ثروتمند بودن است.
4Vergnügt sein geht über reich sein.
خوشبخت بودن یک وضعیت نیست، بلکه یک قابلیت است.
5Glücklichsein ist kein Zustand, sondern eine Fähigkeit.
بدون وطن بودن یعنی رنج کشیدن.
6Ohne Heimat zu sein heißt leiden.
بدون کمی بدجنسی، سرگرمکننده بودن ناممکن است.
7Ohne ein bisschen Bosheit kann man unmöglich witzig sein.
تکبر هنر مفتخر بودن به حماقت خود است.
8Arroganz ist die Kunst, auf seine eigene Dummheit stolz zu sein.
او آوازهٔ بهترین وکیل شهر بودن را دارد.
9Er hat den Ruf, der beste Anwalt der Stadt zu sein.
تهیدست بودن ننگ نیست.
10Arm sein ist keine Schande.
هوش قابلیت قادر بودن به فاصله گرفتن است.
11Intelligenz ist die Fähigkeit, Abstand nehmen zu können.