das Amid

آدم مادامی که زنده است امید دارد.

1Man hofft, solange man lebt.

امید آخر می‌میرد.

2Die Hoffnung stirbt zuletzt.

او چنان بیمار بود که پزشک از او قطع امید کرد.

3Er war so krank - der Arzt gab ihn auf.

امید نان فقراست.

4Hoffnung ist des Armen Brot.

پشت هر امیدی یک خواسته، پنهان است.

5Hinter jeder Hoffnung verbirgt sich ein Wunsch.

هر جا امید هست، زندگی هست.

6Wo Hoffnung ist, ist Leben.

هنگامی که امید رشد می‌کند، ناامیدی به خواب می‌رود.

7Wenn die Hoffnung aufwacht, legt sich die Verzweiflung schlafen.

امید یک صبحانهٔ خوب، اما یک نان شب بد است.

8Hoffnung ist ein gutes Frühstück, aber ein schlechtes Abendbrot.

من از نا امید شدن امتنا می‌کنم.

9Ich weigere mich, ohne Hoffnung zu sein.

فقط دو درمان برای دردهای روح وجود دارد: امید و صبر.

10Gegen Schmerzen der Seele gibt es nur zwei Heilmittel: Hoffnung und Geduld.