das Amid

بهتر است ترس داشت تا امید داشت.

1Es ist besser die Angst als die Hoffnung zu haben.

آخرین چیزی که از دست می‌دهیم امید است.

2Das letzte, was wir verlieren, ist die Hoffnung.

کسی که به امید ارث و میراث است می‌تواند مدت‌ها منتظر بماند.

3Wer aufs Erben hofft, kann lange warten.

این تنها امیدش بود.

4Es war seine einzige Hoffnung.

هرگونه امیدی از دست رفت.

5Jegliche Hoffnung war dahin.

مادامی که زنده‌ام، امید دارم.

6Solange ich lebe, hoffe ich.

امید خواب در بیداری است.

7Die Hoffnung ist ein Wachtraum.

او بین امید و نومیدی افت و خیز می‌کرد.

8Er schwankte zwischen Hoffnung und Verzweiflung.

هر جا رنج است، امید هم است.

9Wo Leid ist, ist auch Hoffnung.

زندگیم یک گورستان از امیدهای خاک شده است.

10Mein Leben ist ein Friedhof der begrabenen Hoffnungen!