مجبور کردن
majbur kardan[mæd͡ʒ.buːɹ kʰʲæɹ.d̪æn]
zwingen
- Present (third person singular):
- zwingt
- Simple past (third person singular):
- zwang
- Past participle:
- gezwungen
- Auxiliary:
- haben
1Er zwang mich zu gehen.
او مرا مجبور به رفتن کرد.
Verb
- مجبور کردن
Further translations, not confirmed
- واداشتن
- کسی را مجبور کردن
- فرمان دادن
Grammar of zwingen
Verb
- Pronunciation
- [ˈt͡svɪŋən]
All forms
- gezwungen
- zwingen
- zwingend
- gezwungen
- zwing
- zwinge
- zwingt
- zwinge
- zwinge
- zwingst
- zwingest
- zwingt
- zwinge
- zwingen
- zwingen
- zwingt
- zwinget
- zwingen
- zwingen
- zwang
- zwänge
- zwangst
- zwängest
- zwängst
- zwang
- zwänge
- zwangen
- zwängen
- zwangt
- zwänget
- zwängt
- zwangen
- zwängen
Examples
2Ich war gezwungen, dort hinzugehen.
من مجبور شدم به آنجا بروم.
3Die Prüfung zwang mich, viel zu lernen.
امتحان مرا مجبور کرد سخت مطالعه کنم.
4Du kannst mich nicht dazu zwingen, das zu tun.
نمیتوانی به کردن آن مجبورم کنی.
5Wenn er nicht lernen will, können wir ihn nicht zwingen.
اگر او نمی خواهد یاد بگیرد، ما نمی توانیم او را مجبور کنیم.
6Der König wurde zur Abdankung gezwungen.
پادشاه مجبور به کناره گیری شد.
7Zwang,den man sich antut
تکلف
8Niemand darf gezwungen werden, einer Vereinigung anzugehören.
هیچکس نمیتواند مجبور شود عضو یک انجمن شود.