حرف زدن
harf zadan[hæɹf zæ.d̪æn]
- Present (third person singular):
- spricht
- Simple past (third person singular):
- sprach
- Past participle:
- gesprochen, gesprochen
- Auxiliary:
- haben, haben
1Es ist leichter, über ein Problem zu sprechen als es zu überlegen.
حرف زدن دربارهٔ یک مساله راحتتر از فکر کردن به آن است.
Verb
- حرف زدن
- صحبت کردن
- گفتن
- سخن گفتن
Grammar of sprechen
Verb
- Pronunciation
- [ˈʃpʁɛçn̩]
All forms
- gesprochen
- sprechen
- sprechend
- gesprochen
- sprich
- sprecht
- spreche
- spreche
- sprichst
- sprechest
- spricht
- spreche
- sprechen
- sprechen
- sprecht
- sprechet
- sprechen
- sprechen
- sprach
- spräche
- sprachst
- sprächest
- sprächst
- sprach
- spräche
- sprachen
- sprächen
- spracht
- sprächet
- sprächt
- sprachen
- sprächen
Phrases and idioms
Examples
2Sie spricht dauernd von dir.
او همیشه از تو صحبت میتند.
1Es ist leichter, über ein Problem zu sprechen als es zu überlegen.
حرف زدن دربارهٔ یک مساله راحتتر از فکر کردن به آن است.
3Von Tugend spricht, wer keine hat.
آنکه هیچ فضیلتی ندارد از فضیلت صحبت میکند.
4Sie spricht Russisch.
او روسی حرف می زند.
5Seine Werke sprechen für sich.
کارهایش خود گواه است.
6Eltern lehren Kindern zu sprechen, Kinder lehren Eltern zu schweigen.
والدین به کودکان حرف زدن میآموزند، کودکان به والدین سکوت کردن میآموزند.
7Englisch zu sprechen ist nicht leicht.
صحبت کردن به زبان انگلیسی آسان نیست.
8Mit vollem Mund zu sprechen ist unhöflich.
صحبت کردن با دهان پر بیادبانه است.
9Sie fing an, mit dem Hund zu sprechen.
او شروع به صحبت کردن با سگ کرد.
10Er fing an, mit dem Hund zu sprechen.
او شروع به صحبت کردن با سگ کرد.