حرف زدن
harf zadan[hæɹf zæ.d̪æn]
- Present (third person singular):
- spricht
- Simple past (third person singular):
- sprach
- Past participle:
- gesprochen, gesprochen
- Auxiliary:
- haben, haben
1Es ist leichter, über ein Problem zu sprechen als es zu überlegen.
حرف زدن دربارهٔ یک مساله راحتتر از فکر کردن به آن است.
Verb
- حرف زدن
- صحبت کردن
- گفتن
- سخن گفتن
Grammar of sprechen
Verb
- Pronunciation
- [ˈʃpʁɛçn̩]
All forms
- gesprochen
- sprechen
- sprechend
- gesprochen
- sprich
- sprecht
- spreche
- spreche
- sprichst
- sprechest
- spricht
- spreche
- sprechen
- sprechen
- sprecht
- sprechet
- sprechen
- sprechen
- sprach
- spräche
- sprachst
- sprächest
- sprächst
- sprach
- spräche
- sprachen
- sprächen
- spracht
- sprächet
- sprächt
- sprachen
- sprächen
Phrases and idioms
Examples
2Dieser Mann sprach wenig.
این مرد کم حرف میزند.
3Sprich laut und deutlich.
بلند و واضح صحبت کن.
4Man braucht zwei Jahre, um sprechen zu lernen, und fünfzig, um schweigen zu lernen.
برای یادگیری حرف زدن دو سال و برای یادگیری ساکت ماندن، پنجاه سال لازم است.
5Ich muss langsamer sprechen.
من باید آهستهتر صحبت کنم.
6Ich würde gerne mit John sprechen.
من میخوام با جان صحبت کنم.
7Zwei Dinge sind Zeichen von Schwäche: Schweigen, wenn man reden müsste, und sprechen, wenn man schweigen sollte.
دو چیز طیرهٔ عقل است: دم فرو بستن به وقت گفتن و گفتن به وقت خاموشی.
8Sprecht leiser!
آرامتر صحبت کن.
9Eine Sprache zu sprechen ist eine Sache, sie zu lehren eine andere.
صحبت کردن یک زبان یک چیز است و یاد دادن آن یک چیز دیگر.
10Sie sprechen flüssig Deutsch.
شما آلمانی روان صحبت میکنید.
11Er spricht fließend.
او روان سخن میگوید.