باور کردن
bâvar kardan[bɒː.ˌvæɹ kʰʲæɹ.d̪ǽn]
- Present (third person singular):
- glaubt
- Simple past (third person singular):
- glaubte
- Past participle:
- geglaubt
- Auxiliary:
- haben
1Ich glaube nicht.
فکر نمیکنم.
Verb
- باور کردن
Further translations, not confirmed
- اعتقاد داشتن
- ایمان داشتن
- فکر کردن
- باوریدن
- حدسیدن
- معتقد بودن
- گمانیدن
Grammar of glauben
Verb
- Pronunciation
- [ˈɡlaʊ̯bn̩]
All forms
- geglaubt
- glauben
- glaubend
- geglaubt
- glaub
- glaube
- glaubt
- glaube
- glaube
- glaubst
- glaubest
- glaubt
- glaube
- glauben
- glauben
- glaubt
- glaubet
- glauben
- glauben
- glaubte
- glaubte
- glaubtest
- glaubtest
- glaubte
- glaubte
- glaubten
- glaubten
- glaubtet
- glaubtet
- glaubten
- glaubten
Phrases and idioms
Examples
2Warum glaubst du mir nicht?
چرا مرا باور نمیکنی؟
3Ich glaube, wir gehen besser.
فکر میکنم بهتره ما بریم.
4Ich glaube an die Auferstehung.
من به رستاخیز اعتقاد دارم.
5Ich glaube alles, was er sagt.
من به همهٔ آنچه او میگوید باور دارم.
6„Bist du bereit?“ „Ich glaube schon.“
آمادهای؟ "فکر کنم"
7Wer nichts weiß, muss alles glauben.
کسی که هیچ نمیداند، باید همه چیز را باور کند.
8Sie sind nicht die Einzige, die Tom nicht glaubt.
تو تنها کسی نیستی که حرف های تام رو باور نمیکنه.
9Ich glaube, es ist lediglich ein Zufall.
من معتقدم صرفا یک تصادف است.
10Heutzutage glaubt niemand mehr an Gespenster.
امروزه دیگر هیچکس به ارواح اعتقاد ندارد.
11Es ist notwendig, an irgendetwas zu glauben.
لازم است به چیزی باور داشت.