شروع کردن
šoru' kardan[ʃo.ɹuːʔ kʰʲæɹ.d̪æn]
anfangen
- Present (third person singular):
- fängt an
- Simple past (third person singular):
- fing an
- Past participle:
- angefangen
- Auxiliary:
- haben, sein, sein
1Anfangen ist leicht, Beharren ist Kunst.
شروع کردن ساده است، پشتکار داشتن یک هنر است.
Verb
- شروع کردن
- آغاز کردن
- آغازیدن
Further translations, not confirmed
- پرداختن
- آغاز شدن
Grammar of anfangen
Verb
- Pronunciation
- [ˈanˌfaŋən]
All forms
- angefangen
- anfangen
- anzufangen
- anfangend
- angefangen
- anzufangender
- fang an
- fange an
- fangt an
- fange an
- fange an
- anfange
- anfange
- fängst an
- fangest an
- anfängst
- anfangest
- fängt an
- fange an
- anfängt
- anfange
- fangen an
- fangen an
- anfangen
- anfangen
- fangt an
- fanget an
- anfangt
- anfanget
- fangen an
- fangen an
- anfangen
- anfangen
- fing an
- finge an
- anfing
- anfinge
- fingst an
- fingest an
- anfingst
- anfingest
- fing an
- finge an
- anfing
- anfinge
- fingen an
- fingen an
- anfingen
- anfingen
- fingt an
- finget an
- anfingt
- anfinget
- fingen an
- fingen an
- anfingen
- anfingen
- anzufangende
- anzufangende
- anzufangende
- anzufangende
- anzufangende
- anzufangendem
- anzufangendem
- anzufangenden
- anzufangenden
- anzufangenden
- anzufangenden
- anzufangenden
- anzufangendes
- anzufangendes
Phrases and idioms
Examples
2Sie fing an, mit dem Hund zu sprechen.
او شروع به صحبت کردن با سگ کرد.
3etwas wieder aufnehmen, anfangen
چیزی را دوباره دنبال کردن
4anfangen, zu jammern
دست گذاشتن به آه و ناله
5damit kann ich nichts anfangen
این مربوط به من نیست
6sie fingen an, zu weinen
گریه را سر دادند
7Er hat angefangen zu schreien.
او شروع به فریاد کشیدن کرد.
8etwas fängt an, zu kochen
چیزی جوش میاید
9Er fing an, mit dem Hund zu sprechen.
او شروع به صحبت کردن با سگ کرد.
10wir fangen an, uns zu unterhalten
سر صحبتمان باز می شود
11ich fing an zu beten
به دعا مشغول شدم