خشم
xašm[xæʃm]
der Zorn
- Genitive:
- des Zorns, des Zornes
1Er wurde rot vor Zorn.
او از خشم سرخ شد.
Noun
- خشم
- غضب
Grammar of Zorn
Noun
- Gender
- der (masculine)
- Genitive
- des Zorns, des Zornes
- Pronunciation
- [t͡sɔʁn]
All forms
- Zorn
- Zorns
- Zornes
- Zorn
- Zorne
- Zorn
Phrases and idioms
Examples
2seinen Zorn zügeln
غیظ خودرا کظم کردن
3sein Zorn hat sich beruhigt
غضب او فرو نشست
4Alle Untertanen des Königs verhielten sich oft sehr unterwürfig, da sie seinen Zorn fürchteten.
همهٔ ملازمان شاه، از ترس غضبش، اغلب چاپلوسانه عمل کردند.
5Ein Stirnrunzeln kann Zorn oder Missmut ausdrücken.
اخم میتواند خشم یا نارضایتی را بیان کند.
6der Zorn übermannte ihn
غضب بر او مستولی شد
7eine bittere Rede gebiert Zorn
سخن تلخ غیظ را بهیجان می آورد
8die ganze Wucht seines Zorns
حدت خشم او
9sein Zorn entbrennt über ihm
خشم او بر فلان مشتعل می شود
10seinen Zorn bezwingen
غیظ خودرا کظم کردن
11den Zorn von jem. hervorrufen
قهر کسی را خروشاندن