امید

1Wo Hoffnung ist, ist Leben.

هر جا امید هست، زندگی هست.

2Wenn die Hoffnung aufwacht, legt sich die Verzweiflung schlafen.

هنگامی که امید رشد می‌کند، ناامیدی به خواب می‌رود.

3Hoffnung ist ein gutes Frühstück, aber ein schlechtes Abendbrot.

امید یک صبحانهٔ خوب، اما یک نان شب بد است.

4Ich weigere mich, ohne Hoffnung zu sein.

من از نا امید شدن امتنا می‌کنم.

5Gegen Schmerzen der Seele gibt es nur zwei Heilmittel: Hoffnung und Geduld.

فقط دو درمان برای دردهای روح وجود دارد: امید و صبر.

6Die größten Menschen sind diejenigen, die anderen Hoffnung geben können.

آدمهای بزرگ آنهایی هستند که می‌توانند به دیگران امید بدهند.

7Jeder erfüllte Wunsch ist leider auch eine geraubte Hoffnung.

متاسفانه هر آرزوی برآورده شده، یک امید ربوده شده هم است.

8Hoffnung ist der krankhafte Glaube an den Eintritt des Unmöglichen.

امید یک باور بیمارگونه به ورود ناممکنات است.

9Die größten Menschen sind jene, die anderen Hoffnung geben können.

بهترین مردم آنهایی هستند که می‌توانند به دیگران امید دهند.

10Hoffnung ist wie der Zucker im Tee: Auch wenn sie klein ist, versüsst sie alles.

امید مانند قند در چای است: حتی وقتی کوچک است، همه را شیرین می‌کند.