abtauen
[ˈapˌtaʊ̯ən]
- Präsens (er/sie/es):
- taut ab
- Präteritum (er/sie/es):
- taute ab
- Partizip II:
- abgetaut
- Hilfsverb:
- haben, sein
1Das Eis taut ab.
یخ آب میشود.
Verb
- abtauen
Grammatik von یخ را آب کردن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- یَخ را آب کَردَن
[ˈapˌtaʊ̯ən]
1Das Eis taut ab.
یخ آب میشود.