einkeilen
[ˈaɪ̯nˌkaɪ̯lən]
- Präsens (er/sie/es):
- keilt ein
- Präteritum (er/sie/es):
- keilte ein
- Partizip II:
- eingekeilt
- Hilfsverb:
- haben
Verb
- einkeilen
Grammatik von کسی را گیر کردن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- کِسی را گیر کَردَن
Beispiele
کسی را گیر کردن
1jem. in die Zange nehmen