auspfeifen
[ˈaʊ̯sˌp͡faɪ̯fn̩]
- Präsens (er/sie/es):
- pfeift aus
- Präteritum (er/sie/es):
- pfiff aus
- Partizip II:
- ausgepfiffen
- Hilfsverb:
- haben
1er pfeift aus dem letzten Loch
تنفسش به شمار افتاده بود
Verb
- auspfeifen
Grammatik von کسی را هو کردن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- کِسی را هو کَردَن